ถ้าใครที่พอสนิทกับเราก็คงพอรู้ละนะ ว่าเราก็ชอบกินเจ้าโดนัท (ที่เป็นขนม) อยู่พอสมควร
แต่ด้วยความที่ฐานะทางบ้านไม่ค่อยจะมีกิน (เพราะกินอย่างอื่นหมด) เลยไม่ค่อยได้ซื้อกินเองเท่าไหร่
(จริง ๆ ก่อนหน้านี่ก็กินบ่อยจนต้องมีติดตู้เย็นที่ห้องเลยนะ แต่เดี๋ยวนี้ราคามันแพงเกิน ทำใจซื้อไม่ลง)
จนเมื่อวันอังคารที่ผ่านมา (9) ที่ ม. ของคุณเพื่อนมีบรรยายพิเศษ โดยเจ้าของ Krispy Kreme
อยู่ดี ๆ คุณเพื่อนที่ได้โดนัทมาก็นึกสนุก เลยจัดการโพสรูปโดนัทอำมาตย์ขึ้นบน Facebook
แถมตอนอัพก็ไม่อัพเปล่า ๆ มีการแท็กมาให้เราใจละลายด้วยหละ (ช่างใจร้ายจริง ๆ เลยนะตัวเธอ)
…
นี่แหละรูปต้นตอใน Facebook ที่เพื่อน Tag มาให้เราดูเมื่อตอนบ่ายวันอังคาร (9)
…
แต่ตอนเย็นวันนั้นก็เกิดเซอร์ไพร์สเล็ก ๆ ขึ้นกับเรา เพราะอยู่ดี ๆ เจ้าของรูปก็โทรเข้ามาหาเรา
บอกว่าจะเข้ามาหาเราที่ ม. ท่ามกลางสภาพที่ฝนกำลังตก พร้อมกับกล่อง + โดนัทในรูป
(จริง ๆ เคยชวนเขามาเดินเล่นที่ ม. เราหลายรอบแล้วหละ แต่ไม่ยอมมาสักที)
หลังจากนั้นอีกไม่นาน เธอก็เดินทางมาถึงที่ ม. เรา พร้อมกับชุดนิสิตเต็มยศมาก
ด้วยชุดสูทเทา พร้อมรองเท้าส้นสูง และกล่องโดนัทคริสปี้ครีม (โดดเด่นท่ามกลางผู้คนมากมาย)
แต่ด้วยความที่วันนั้นมีเรียนชดเชยตอนช่วงเย็นด้วย ก็เลยพาเพื่อนเราไปนั่งเรียนด้วยซะเลย
ซึ่งกว่าวันนี่จะเลิกเรียนก็มืดแล้ว ระหว่างที่นั่งรถออกมาหาอะไรทานกันข้างนอก ม.
ช่วงที่กำลังฝนตกพรำ ๆ เลยจัดการกินโดนัทในกล่องแก้หิวไปคนละ 1 ชิ้น
ถ้าถามความเห็นส่วนตัวเจ้าโดนัท Krispy Kreme ที่ราคาขนาดนี้ ก็ถือว่าพอรับได้นะ
แป้งนุ่มกว่าทุกโดนัทที่เคยกิน ส่วนเรื่องความหวานของรสออริจินอลเราก็ว่ามันไม่หวานหรอก
(คือแบบว่า…พอดีเรากินหวานมากกกกกไง หวานแค่นั้นไม่ค่อยรู้สึกอะไรหรอก :P)
…
…
หลังจากวันนั้นอีกเพียง 2 วัน
วันนี้ (11) เราก็ต้องกลับมาพบกันกับเข้าโดนัทคริสปี้ครีมอีกครั้ง (คราวนี้ไม่ใช่ของฟรีละ)
ตอนแรกเรามีนัดหมายว่าต้องออกไปซื้อ External HDD ที่ IT Mall Fortune Town ให้เพื่อน
แต่ด้วยความที่ตอนบ่ายคุณเพื่อนแอบเปลี่ยนแผนนิดหน่อย เราเลยต้องเปลี่ยนแผนตามนิดนึง
หลังจากได้คุยโทรศัพท์กับเพื่อนตอนออกจากห้อง (คนเดียวกับที่เอาน้องโดนัทมาให้ชิมนะแหละ)
ปรากฏว่าเธอก็ยังอยากได้โดนัทเมพไปฝากที่บ้านอยู่ แต่ถ้าไปซื้อเองตอนเย็นก็คงไม่สะดวก
เพราะกว่าจะเลิกเรียนก็เย็นแล้ว แถมต้องถือของเยอะด้วย ให้แวะไปซื้ออีกคงไม่ไหว
ด้วยความที่เราออกมาก่อนเวลานิดหน่อย และยังพอจะมีเวลาเหลือระหว่างรอเพื่อนเลิกเรียน
เราเลยรับอาสาไปซื้อให้ ด้วยการนั่งรถไฟฟ้า MRT + BTS ไปซื้อให้ที่ Siam Paragon
(ดีนะที่วันนี้ฝนตกคิวที่รอซื้อโดนัทเลยไม่เยอะ ทำให้เราไม่ต้องรอนานนนนเหมือนคำเล่าลือ)
หลังจากซื้อโดนัททั้ง 2 กล่องเสร็จ (ของเรากับเพื่อนคนละกล่อง)
เราเลยนั่ง BTS กลับมารอคุณเพื่อนที่ MRT ก่อนจะไปซื้อของ + ทานข้าวเย็นกันต่อ
ก่อนจะหมดภารกิจประจำวันนี้ด้วยการไปส่งคุณเพื่อนกลับบ้าน
(ท่ามกลางสภาพการจราจรที่รถติดมากกกก เพราะวันนี้กรุงเทพฝนตก)
…
ก่อนจะจบ…บล็อกตอนนี้ไปแบบดื้อ ๆ
สำหรับคนเบี้ยน้อยหอยน้อยอย่างเรา (ที่กินเยอะและชอบไปซื้อโน่นนี่นั่นอยู่เรื่อย)
นาน ๆ ไปซื้อน้องคริสปี้ครีมมากิน เพื่อให้ของขวัญตัวเองสักที ก็คงโอเคอยู่นะ
(แต่ถ้าให้เราซื้อกินบ่อย ๆ เหมือนที่เคยกินโดนัทธรรมดา มีหวังแกลบตอนสิ้นเดือนแหง ><”)
…
…
ป.ล. (1) ปลายเดือนนี้เห็นว่า KK จะเปิดสาขาใหม่ที่เซ็นทรัลลาดพร้าว ใครอยากได้บัตรฟรี 1 ปี ก็ไปต่อคิวให้ได้คิวแรกที่นั่นละกันนะ (เห็นเพื่อนก็ชวนเราไปรอคิวแรกเหมือนกัน)
ป.ล. (2) คนรอบตัวมีแต่คนบอกว่ารสออริจินอลมันหวานเลี่ยนมาก แต่เราเองที่ว่ามันแค่หวานเฉยๆ แบบนี้แปลว่าสงสัยเราเองจะผิดปกติ :P
ป.ล. (3) ข้างกล่องที่บอกว่าให้อุ่นโดนัทแช่เย็นในไมโครเวฟแค่ 8 วินาที แต่ด้วยความที่ดื้อ จัดไป 20 วินาที เล่นเอาโดนัทช็อกโกแลตคัสตาร์ดที่คุณเพื่อนแลกมาให้ชิมเหลวเละหมดเลย T-T
